Greek infotainment community

Το Lateam είναι Ε Ν Α Ν Τ Ι Α σε οποιαδήποτε μορφή Π Ε Ι Ρ Α Τ Ε Ι Α Σ
Facebooktwitter
Επιστροφή   Greek infotainment community > ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ > ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Η άσχημη κατάσταση του λυκείου Αλμυρού

This is a discussion on Η άσχημη κατάσταση του λυκείου Αλμυρού within the ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ forums, part of the ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ category; Αγαπητοί φίλοι και κυρίως μαθητές, Παίρνω αυτή την πρωτοβουλία, σήμερα θέλοντας να κατακρίνω την άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται το ...

Νέο Θέμα  Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
Παλιά 03-02-2007, 14:19:   #1
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή Η άσχημη κατάσταση του λυκείου Αλμυρού

Αγαπητοί φίλοι και κυρίως μαθητές,
Παίρνω αυτή την πρωτοβουλία, σήμερα θέλοντας να κατακρίνω την άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται το σχολείο μας, το 1ο λύκειο Αλμυρού. Θα ήθελα πολύ να μάθω τις απόψεις σας για το θέμα και θα βοηθώ και εγώ με περαιτέρω.
Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Sponsored Links
Παλιά 03-02-2007, 15:03:   #2
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή

Ορίστε το ιδανικό σχολείο:






Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 03-02-2007, 20:20:   #3
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή

Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 03-02-2007, 20:46:   #4
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή

1. Εισαγωγή

Το σχολείο, ως θεσμικό στοιχείο της κοινωνίας, αντανακλά την ίδια την ιδεολογία της, και είναι ένα σύστημα ανοικτό, γιατί υπάρχει και λειτουργεί μέσα σ� ένα ευρύτερο περιβάλλον. Ως ανοικτό σύστημα δέχεται την επίδραση του εξωτερικού περιβάλλοντος και εν συνεχεία ασκεί τη δική του επίδραση πάνω σε αυτό. εμπλεκόμενοι στην εκπαιδευτική διαδικασία (διευθυντής, διδακτικό προσωπικό, μαθητές, γονείς), ως επιμέρους υποσυστήματα, βρίσκονται σε μια σχέση αλληλεπίδρασης μεταξύ τους, η οποία διέπεται από ένα σύνολο κανόνων και αξιών (Πασιαρδής & Πασιαρδή, 2000).

Για την ύπαρξη μιας αποτελεσματικής σχολικής μονάδας είναι απαραίτητη η αρμονική και μεθοδική λειτουργία του κάθε υποσυστήματος (μαθητές, εκπαιδευτικοί, διδακτικοί χώροι, διαθέσιμα μέσα), με σκοπό την πραγμάτωση των στόχων που έχουν τεθεί. Η πραγμάτωση συγκεκριμένων στόχων αποτελεί ένα βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας σχολικής μονάδας, όπως και η οργανωτική αποτελεσματικότητα και η ποιότητα. Μέσα σ� αυτή τη διαδικασία, ο διευθυντής της σχολικής μονάδας, ο οποίος ιεραρχικά βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας, καλείται να ασκήσει ρόλο ηγέτη, προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού οργανισμού. Ο δάσκαλος, από την άλλη πλευρά, ως βασικός και άμεσα υπεύθυνος για την προαγωγή του διδακτικού προγράμματος, καλείται να αναπτύξει ορισμένα χαρακτηριστικά, να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, προκειμένου να πετύχει στο έργο του. Και βέβαια, ο μαθητής, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο της διαδικασίας της μάθησης, γίνεται αποδέκτης της παρεχόμενης εκπαίδευσης, επενδύει πρωτίστως το χρόνο του σε αυτήν και αξιολογείται για τις επιδόσεις του.

Οι όροι «ποιότητα», καθώς και «αποτελεσματικότητα» τοποθετούνται κυρίως στα εκπαιδευτικά δρώμενα της προηγούμενης δεκαετίας. Πρόκειται για έννοιες που προέρχονται από το χώρο των οικονομικών επιστημών και συνδέονται με την αποτελεσματικότητα των παραγωγικών μονάδων, αλλά παρατηρείται, ιδιαίτερα κατά τα τελευταία χρόνια, η επέκταση της επίδρασής τους και στον εκπαιδευτικό χώρο. Τα ερωτήματα που προκύπτουν με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις σχετίζονται με τα χαρακτηριστικά ενός αποτελεσματικού εκπαιδευτικού οργανισμού και τα χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού δασκάλου που εργάζεται μέσα σε αυτό. Τα ερωτήματα, ίσως, ακούγονται απλά, αλλά οι απαντήσεις σε αυτά δεν είναι απαραίτητα απλές.

2. Αποτελεσματικά σχολεία

Οι άνθρωποι «θυσιάζουν» χρήματα με σκοπό να «απολαμβάνουν» στο μέλλον την εκπαίδευση, βελτιώνοντας το ανθρώπινο κεφάλαιο και λαμβάνοντας οφέλη (πιθανότατα με τη μορφή υψηλών μισθών και καλύτερων συνθηκών διαβίωσης). ( Carlino, όπ. αναφ. στο Σαΐτη, 2000).

Οι μαθητές επενδύουν τα πιο σημαντικά χρόνια της ζωής τους, οι οικογένειες των μαθητών δαπανούν μεγάλα χρηματικά ποσά κάθε σχολική χρονιά, η χρηματοδότηση της εκπαίδευσης γίνεται μέσω των φόρων που καταβάλλουν όλοι οι πολίτες. Για τους λόγους αυτούς είναι απαράβατο καθήκον της κοινωνίας απέναντι σε όλους όσους εμπλέκονται άμεσα στην εκπαιδευτική διαδικασία (διδακτικό προσωπικό, μαθητές, γονείς) ή έμμεσα (φορολογούμενοι χρηματοδότες της εκπαίδευσης) η ικανοποίηση του δικαιώματος για υψηλής ποιότητας παρεχόμενη εκπαίδευση. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα στην εκπαίδευση, θέμα το οποίο αποτελεί πόλο αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Οι δύο έννοιες (ποιότητα και αποτελεσματικότητα) δεν είναι συνώνυμες, ωστόσο και οι δυο περιγράφουν και επεξηγούν τη λειτουργία οργανισμών, όπως είναι τα σχολεία (Πασιαρδής & Πασιαρδή,2000).

Κατά τη δεκαετία του 1980, σε παγκόσμιο επίπεδο, προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου και διερεύνηση των βασικότερων παραγόντων που παίζουν ρόλο σημαντικό στην επιτυχία του και που αποτελούν τους δείκτες ενός αποτελεσματικού εκπαιδευτηρίου. Επιπρόσθετα, τις τελευταίες δεκαετίες έχουν πραγματοποιηθεί χιλιάδες έρευνες στο διεθνή χώρο αναφορικά με τα χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού δασκάλου. Οι έρευνες αυτές τροφοδοτήθηκαν από τις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν για τα αποτελεσματικά σχολεία και αυτές εν συνεχεία, τροφοδότησαν με τα συμπεράσματά τους παρόμοιες έρευνες. Σύμφωνα με τον Scheerens (1992), οι πραγματοποιθείσες έρευνες χαρακτηρίζονται «μη θεωρητικές» με την έννοια πως ναι μεν καταδεικνύουν τι είναι αποτελεσματικό στην εκπαίδευση, αλλά δεν επεξηγούν γιατί ορισμένες από τις τακτικές που εφαρμόζονται επιτυγχάνουν και άλλες όχι.

Από τα παραπάνω, εγείρονται ερωτηματικά και προβληματισμοί σχετικά με την αποστολή, αλλά και τα χαρακτηριστικά ενός αποτελεσματικού εκπαιδευτηρίου. Οι έρευνες για τη διερεύνηση των χαρακτηριστικών των αποτελεσματικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ξεκίνησαν, ουσιαστικά, το 1966 στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη δημοσίευση των στοιχείων έρευνας «Ισότητα στις εκπαιδευτικές ευκαιρίες» του James Coleman και των συνεργατών του. Στην έρευνα αυτή, διαφαίνεται η σπουδαιότητα του σχολικού κλίματος για την απόδοση των μαθητών, όμως σύμφωνα με τα ευρήματα της παραπάνω έρευνας, η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης δεν αποτελεί εγγύηση για τη μελλοντική επαγγελματική επιτυχία ενός ατόμου, αφού η επιτυχία είναι συνάρτηση της κοινωνικής και οικονομικής του προέλευσης (Coleman et al, 1966). Tα ευρήματα αυτής της έρευνας αμφισβητήθηκαν έντονα και από το 1971 ως το 1985 πλήθος καινούργιων μελετών έδωσε ώθηση για την ανάπτυξη του Κινήματος των Αποτελεσματικών Σχολείων ( Movement of Effective Schools). Τα πορίσματα αυτών των νεότερων μελετών καταλήγουν σε έναν κοινό τόπο: Η κοινωνική και οικονομική προέλευση των μαθητών δεν αποτελεί παράγοντα επιτυχίας ή αποτυχίας τους, αφού πολλοί μαθητές, προερχόμενοι από χαμηλά κοινωνικά, οικονομικά και μορφωτικά στρώματα, κατόρθωναν να πετύχουν υψηλές επιδόσεις στο σχολείο και να εξασφαλίσουν στη συνέχεια επαγγελματική και κοινωνική ανέλιξη. Για πρώτη φορά δόθηκε έμφαση στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, αλλά και στο σημαντικό ρόλο που καλούνται να διαδραματίσουν οι εκπαιδευτικοί στην παιδαγωγική διαδικασία.

Οι έρευνες αυτής της δεκαετίας γύρω από το αποτελεσματικό σχολείο, συγκλίνουν σε ένα κοινό σημείο: η αποτελεσματικότητα μιας εκπαιδευτικής μονάδας είναι συνδυασμός ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης και ισότητας ευκαιριών για όλους τους μαθητές (Lezotte, όπ. αναφ. στο Πασιαρδής 2004).

Μελετώντας τα πορίσματα διεθνών ερευνών αναφορικά με τη σχολική αποτελεσματικότητα παρατηρούμε πως μια σειρά ενδοσχολικών παραγόντων συμβάλλει στην ουσιαστική βελτίωση του σχολείου.

Οι εφτά πιο σημαντικοί παράγοντες αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στα εξής σημεία (Πασιαρδή, 2001):

- Εκπαιδευτική ηγεσία- οργάνωση και διεύθυνση του σχολείου: πρωταρχικό μέλημα του διευθυντή να αποτελεί η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ο διευθυντής της κάθε σχολικής μονάδας οφείλει να επιδιώκει την αγαστή συνεργασία και την επικοινωνίας με τους υφιστάμενους εκπαιδευτικούς, μεταδίδοντας τους με αυτό τον τρόπο την αποστολή του σχολείου.
- Έμφαση στη σχολική διδασκαλία: έχει ιδιαίτερη σημασία ο χρόνος που αφιερώνεται στη διδασκαλία, η αλληλεπίδραση και η συνεργασία μαθητών - εκπαιδευτικών.
- Διαπροσωπικές σχέσεις: η ύπαρξη ενός ευνοϊκού κλίματος διευκολύνει τη μάθηση και τη διδασκαλία. Το θετικό σχολικό κλίμα αποτελεί εγγύηση για την πραγμάτωση των στόχων της σχολικής μονάδας .
- Υψηλές προσδοκίες των εκπαιδευτικών για όλους τους μαθητές: ίση αντιμετώπιση όλων των μαθητών από τους δασκάλους τους. Πρέπει να αποτελεί κοινή πεποίθηση των δασκάλων πως όλοι οι μαθητές ανάλογα με τις ικανότητές τους μπορούν να μάθουν με επιτυχία.
- Αξιολόγηση της σχολικής επίδοσης των μαθητών: με τη μέτρηση της επίδοσης των μαθητών, αξιολογούνται ταυτόχρονα και τα προσφερόμενα εκπαιδευτικά προγράμματα.
- Συμμετοχή των γονέων στο σχολείο: η ενεργή συμμετοχή των γονέων στη σχολική πραγματικότητα, αναμφισβήτητα, διευκολύνει τη διαδικασία της μάθησης.
- Παροχή χωριστού προϋπολογισμού σε κάθε σχολική μονάδα: έτσι επιτυγχάνεται η αποκέντρωση, υπάρχει ευελιξία και δίνεται έμφαση στις πραγματικές και όχι � ενδεχομένως- στις εικονικές ανάγκες των μαθητών.

Τα πλέον συνηθισμένα προβλήματα και αδυναμίες των εκπαιδευτικών οργανισμών έχουν άμεση σχέση με τους παραπάνω εφτά παράγοντες σχολικής αποτελεσματικότητας. Η επιτυχία ή η αποτυχία μιας σχολικής μονάδας είναι συνάρτηση των παραπάνω παραγόντων. Βέβαια, θεωρείται βασικό, ο διευθυντής ως φορέας και ουσιαστικός διαμορφωτής της σχολικής κουλτούρας να έχει ένα όραμα για τη σχολική μονάδα που διοικεί και να διακρίνεται για την ικανότητα να μεταδίδει αυτό το όραμα στο διδακτικό προσωπικό, στους μαθητές, στους γονείς, αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία (Ρες, 2005). Τα σχολεία που διαπνέονται από ένα υγιές κλίμα, που λειτουργούν με συνείδηση της αποστολής τους, που εμπνέουν θέληση για μάθηση στους μαθητές θεωρούνται αποτελεσματικά και παράγουν ποιοτικό εκπαιδευτικό έργο ( Roueche & Baker, 1986).

Οι έρευνες αναφορικά με τη σχολική ποιότητα και αποτελεσματικότητα, κυρίως σε διεθνές επίπεδο, καταδεικνύουν πλήθος παραμέτρων που πρέπει να αξιολογούνται ανάλογα προτού χαρακτηριστεί ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα ως αποτελεσματικό ή μη αποτελεσματικό. Παράγοντες, όπως η ηγεσία και διεύθυνση του σχολείου, ο χρόνος που αφιερώνεται στη διδασκαλία, οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις, οι υψηλές προσδοκίες των εκπαιδευτικών για όλους τους μαθητές, η αξιολόγηση της επίδοσης του μαθητικού πληθυσμού, η ουσιαστική συμμετοχή των γονέων στη σχολική πραγματικότητα, η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, χαρακτηρίζονται από διεθνείς μελέτες ως οι βασικότεροι συντελεστές σχολικής αποτελεσματικότητας.

Εξάλλου, σε σχολεία με μαθητικό πληθυσμό προερχόμενο από χαμηλά κοινωνικά και οικονομικά στρώματα έχει αποδειχτεί ότι υπάρχουν υψηλά επίπεδα επιδόσεων. Βέβαια αξίζει να τονίσουμε πως δεν αρκεί κάποιος (για παράδειγμα ο διευθυντής μιας σχολικής μονάδας ή το διδακτικό προσωπικό) να μελετήσει τα πορίσματα των διεθνών ερευνών αναφορικά με την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα του σχολείου και να έχει αυτόματα το ιδανικό μοντέλο του αποτελεσματικού εκπαιδευτικού οργανισμού. Κάθε σχολείο έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, συγκεκριμένη γεωγραφική θέση, διαφορετική σύσταση μαθητικού δυναμικού, επομένως, διαφορετικές εκπαιδευτικές προσδοκίες και ανάγκες. Επιπρόσθετα, κάθε σχολείο είναι ενσωματωμένο σε μια ευρύτερη κοινότητα από την οποία δέχεται επιδράσεις, αλλά και επιδρά πάνω σε αυτή. Πρέπει, λοιπόν, να προσαρμόζονται τα ευρήματα όλων των μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί στις ιδιαίτερες απαιτήσεις και ανάγκες του κάθε σχολείου (Davis & Thomas, όπ. αναφ. στο Πασιαρδής, 2004).

Σήμερα, η έρευνα για τη σχολική αποτελεσματικότητα δεν οριοθετείται στο ερώτημα του αν το σχολείο μπορεί να επηρεάζει τη σχολική επιτυχία, μια και αποδέχεται εκ των προτέρων ότι μπορεί. Τώρα το πρόβλημα εντοπίζεται στις στρατηγικές που απαιτούνται ώστε τα μη αποτελεσματικά σχολεία να αναβαθμιστούν και τα αποτελεσματικά, όχι μόνο να παραμείνουν, αλλά να βελτιωθούν περισσότερο.

Στη σημερινή εποχή, όπου το σχολείο συνδέεται άρρηκτα με την αγορά εργασίας και κατ΄επέκταση την οικονομία, επικρατεί η άκρως τεχνοκρατική, νεοφιλελεύθερη αντίληψη για την εκπαίδευση:

Στη συνάντηση της Λισσαβόνας (Μάρτιος, 2000) τίθεται το θέμα της ανταγωνιστικότητας στην εκπαίδευση και σηματοδοτείται το πέρασμα από τις Κοινωνίες της Πληροφορίας στις Κοινωνίες της Γνώσης.

Στις αρχές του 2001 στην Έκθεση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με τίτλο : «Οι συγκεκριμένοι μελλοντικοί στόχοι των εκπαιδευτικών συστημάτων» (Βρυξέλλες, 2001) επισημαίνεται ότι: « Ο συνδυασμός των πιο αυστηρών προϋπολογισμών για την εκπαίδευση και της μεγαλύτερης πίεσης για επιτυχία σημαίνει ότι οι πόροι πρέπει να στοχοθετηθούν εκεί όπου υπάρχουν πραγματικά ανάγκες. Αυτό με τη σειρά του συνεπάγεται ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να καταστεί δυνατό να κατανοήσουν ποια σχολεία λειτουργούν καλά, ποια λιγότερο καλά ή άσχημα και να διοχετεύσουν τους πόρους προς τις κατευθύνσεις που χρειάζεται. Συνεπώς οι αρχές χρειάζονται έναν εθνικά αναγνωρισμένο ορισμό του τρόπου με τον οποίο πρέπει να μετριέται η επιτυχία. (π.χ. ένα δείκτη προόδου)» Την ίδια χρονική περίοδο, δόθηκε στη δημοσιότητα η « Ευρωπαϊκή Έκθεση για την ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης».
Η συγκεκριμένη έκθεση εμπεριέχει 16 δείκτες ποιότητας των εκπαιδευτικών μονάδων, οι οποίοι καλύπτουν 4 άξονες:

α) τα επίπεδα των επιδόσεων των μαθητών σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα,
β) την επιτυχία στο σχολείο και τη μετάβαση,
γ) την παρακολούθηση της σχολικής εκπαίδευσης και
δ) τους πόρους και τις δομές της εκπαίδευσης.

Στο Παρίσι, στη Σύνοδο Υπουργών Παιδείας των χωρών της Ε. Ε. (Οκτώβριος, 2003) επαναλαμβάνεται η ανάγκη για μετάβαση από την Κοινωνία της Πληροφορίας στην Κοινωνία της Γνώσης. Μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι: « Οι πληροφορίες έχουν γίνει ένα πολύτιμο αγαθό που κάποιος μπορεί να αγοράσει και να πουλήσει και η πληροφορία έχει αποκτήσει μια σημαντική θέση στα οικονομικά και κοινωνικά δρώμενα. Η οργάνωση των κοινωνιών εξελίσσεται βασιζόμενη όλο και περισσότερο στις πληροφορίες και στην πρόσβαση στις πληροφορίες. Οι πληροφορίες είναι εύκολα προσιτές σε οποιοδήποτε μέρος, οποιαδήποτε στιγμή. Το επόμενο, το σημαντικότερο βήμα είναι να κινηθούμε προς την Κοινωνία της Γνώσης. Η Κοινωνία της Πληροφορίας είναι βασισμένη στην Τεχνολογία, η Κοινωνία της Γνώσης είναι βασισμένη στον άνθρωπο.»

Βέβαια, στην επικρατούσα τεχνοκρατική αντίληψη για την εκπαίδευση, της εφαρμογής συστημάτων ελέγχου και μέτρησης της απόδοσης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, υπάρχει και ισχυρός αντίλογος: Δεν είναι δυνατόν να αποτιμώνται και να αξιολογούνται με βάση τις αρχές και τους στόχους του «σχολείου της αγοράς» οι νοητικές λειτουργίες των υποκειμένων της εκπαιδευτικής διαδικασίας (διδακτική ή μαθησιακή ικανότητα, πνευματική και επιστημονική συγκρότηση, ικανότητα επικοινωνίας, η συμπεριφορά, οι ιδέες, η φαντασία, η πρωτοβουλία�) καθώς και στοιχεία της προσωπικότητάς τους. ( Κάτσικας, 2002).

3. Συμπεράσματα

Όλα όσα έχουν ειπωθεί, αποτελούν το θεωρητικό υπόβαθρο, το οποίο στηρίζεται σε έρευνες πολλών ετών, που προσδιορίζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αποτελεσματικού σχολείου και προτείνουν μοντέλα σχολικής αποτελεσματικότητας.

Εύλογα προκύπτει το ερώτημα τι ακριβώς συμβαίνει στην ελληνική σχολική πραγματικότητα και αν οι θεωρίες που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί μπορούν να προσαρμοστούν στα ελληνικά δεδομένα. Η αλήθεια είναι πως πολύ εύκολα τα σχολεία στη χώρα μας κατατάσσονται σε «καλά» και «κακά», πολλές φορές ανάλογα με την οικονομική και κοινωνική προέλευση των μαθητών ή τη γεωγραφική τους θέση, γίνονται άτυπες συγκρίσεις ανάμεσα στα δημόσια και ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, πολύ συχνά σε βάρος των πρώτων, η παραπαιδεία ανθίζει και το Λύκειο υποβαθμίζεται, η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού και του έργου του απουσιάζει πάνω από είκοσι χρόνια και η ανάγκη για ποιοτική αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, για την οποία γίνεται τόσος λόγος τελευταία, φαντάζει ουτοπία. Οι αδυναμίες και τα προβλήματα που κατά καιρούς καταγράφονται είναι πολλά (πρώιμη φυγή από το σχολείο, αναποτελεσματική διοίκηση, τεχνολογική εκπαίδευση ιδιαίτερα υποβαθμισμένη, ανυπαρξία σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού, κατάρτιση εκπαιδευτικών), αλλά, ακόμα και μέσα στο πλαίσιο αυτό, μπορεί να υπάρξει καλή και αποτελεσματική διδασκαλία, όπως και αποτελεσματικός δάσκαλος.

Βρισκόμαστε στην κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας. Η ίδια ταχύτητα με την οποία αναπτύσσεται η γνώση, συντελεί και στη γρήγορη παλαίωσή της. (Μαυρογιώργος, 1993). Το σχολείο, ανοικτό στις εξελίξεις και στις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, μπορεί να ξεπεράσει την κρίση και τα προβλήματα που το χαρακτηρίζουν και με μακροπρόθεσμο, ορθολογικό εκπαιδευτικό προγραμματισμό να αναβαθμιστεί ουσιαστικά. Σίγουρα ένας άρτια επιστημονικά και παιδαγωγικά εκπαιδευτικός δεν αρκεί για να μετατρέψει μόνος του ένα σχολείο από μη αποτελεσματικό σε αποτελεσματικό, ο κάθε εμπλεκόμενος στη σχολική μονάδα έχει ένα ρόλο σημαντικό να επιτελέσει, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος.

Το ποιοτικό, αποτελεσματικό σχολείο, στελεχωμένο με αποτελεσματικούς εκπαιδευτικούς δεν πρέπει να φαντάζει ουτοπία ή μύθος για τα ελληνικά δεδομένα. Μπορεί να γίνει πράξη, αρκεί να υπάρχει συναινετική εκπαιδευτική πολιτική και ένα αξιόπιστο σύστημα αξιολόγησης που θα είναι προϊόν ουσιαστικού κοινωνικού διαλόγου με όλους τους φορείς που εμπλέκονται στην εκπαίδευση.
Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 03-02-2007, 20:49:   #5
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Γ. ΣΟΥΡΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΛΥΚΕΙΟ
ΑΛΜΥΡΟΥ



Την άμεση κινητοποίηση των αρμοδίων αρχών ζήτησε ο Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γεώργιος Σούρλας μετά από επίσκεψη που πραγματοποίησε στο Ενιαίο Λύκειο Αλμυρού προκειμένου να αντιμετωπιστούν σοβαρότατα και επείγοντα προβλήματα της σχολικής μονάδος, τα οποία από την αρχή του σχολικού έτους είχε διαπιστώσει και λεπτομερώς καταγράψει κλιμάκιο Εποπτών Δημοσίας Υγείας της Διεύθυνσης Υγείας της ΝΑΜ.

Στο σχετικό δελτίο ελέγχου αναφέρεται σωρεία προβλημάτων που έχουν άμεση σχέση με την υγεία και την ασφάλεια των μαθητών και του προσωπικού. Ειδικότερα για το κλειστό γυμναστήριο που προορίζεται για τις δύο σχολικές μονάδες Γυμνάσιο- Λύκειο σημειώνεται επί λέξει: "Δεν χρησιμοποιείται λόγω ακαταλληλότητας !!…"

Και συμπερασματικά η έκθεση καταλήγει: " Το σχολείο εγκυμονεί κινδύνους τόσο για την υγεία των μαθητών και διδασκόντων όσο και για τη σωματική τους ακεραιότητα. Οι ενέργειες θα πρέπει να είναι άμεσες και αποτελεσματικές!!…"

Παρ' ότι το παραπάνω δελτίο ελέγχου των Εποπτών Δημοσίας Υγείας, όπως αναφέρθηκε, συντάχθηκε τον Σεπτέμβριο του 2004 και υποβλήθηκε αρμοδίως, μέχρι στιγμής δεν έχει εκδηλωθεί κανένα ενδιαφέρον.

Γι'αυτό το λόγο ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων δικαιολογημένα διαμαρτύρεται έντονα και ετοιμάζεται να κινητοποιηθεί προς κάθε κατεύθυνση για τη επίλυση του σοβαρότατου προβλήματος που αντιμετωπίζει το σχολείο.
Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 03-02-2007, 20:55:   #6
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή

ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 06-02-2007, 22:43:   #7
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή

# ΔΙΔΑΞΕ ΤΟ ΑΛΛΙΩΣ!
# Γιατί οι μαθητές ασφυκτιούν στις τάξεις; Εναλλακτικές μέθοδοι διδασκαλίας για όλα τα μαθήματα και μάλιστα τα φιλολογικά. Ρητορική, εκπαιδευτικό δράμα, νέες τεχνολογίες... Σκοπός της ιστοστελίδας, που προσπαθεί εν μέσω μαθημάτων να "γεμίσει" σταδιακά μια φιλόλογος που δεν της αρέσει να μην της δίνουν την αίθουσα υπολογιστών για μάθημα ιστορίας..., είναι η ανταλλαγή απόψεων και η δημιουργία ομάδων εργασίας ανάλογα με την ειδικότητα (δεκτοί και οι της θετικής κατεύθυνσης!). Η αλλαγή στις τάξεις, κακά τα ψέματα, θα έρθει, αφού πρώτα αλλάξουν νοοτροπία οι καθηγητές... Αφορμή για αυτή την ιστοσελίδα, πάντως, αποτέλεσε το απεγνωσμένο βλέμμα πολλών μαθητών, όταν το κουδούνι χτυπάει για μέσα...
Κάθε συνεργασία, σε μορφή άρθρου ή πρότασης, είναι ευπρόσδεκτη. Ιδιαίτερα ενθαρρύνουμε τη συνεργασία μεταξύ σχολείων. Γιατί το άνοιγμα στον κόσμο είναι, πιστεύουμε, βασική παράμετρος ανανέωσης του αέρα κάθε σχολείου. Ακόμη, μέσω αυτής της ιστοσελίδας μπορούμε να δώσουμε οδηγίες σε όποιον συνάδελφο ενδιαφέρεται να οργανώσει ρητορικό όμιλο στο σχολείο του, με σκοπό τη συμμετοχή στους Αγώνες Αντιλογίας του Υπουργείου Παιδείας τον Νοέμβριο και όχι μόνο. Επίσης, προσφέρουμε ψυχολογική στήριξη σε όποιον θελήσει να προτείνει στο διευθυντή του την αγορά προτζέκτορα για χρήση στο μάθημα... Τέλος, βοηθήστε να κλείσουν οι μαθητές την τηλεόραση! Λογοτεχνικά βιβλία υπάρχουν κατάλληλα και για εκείνους που μισούν την αίσθηση του φύλλου χαρτιού, γιατί προτιμούν το πληκτρολόγιο. Ετοιμάζεται κατάλογος προτεινόμενων βιβλίων, στείλτε προτάσεις. Προτείνουμε τη χρήση Αναγνωστικού Ημερολογίου κατά την ανάγνωση ολόκληρου λογοτεχνικού έργου, θα βρείτε ένα ενδεικτικό στα ¶ρθρα. Θυμηθείτε: Δεν υπάρχουν κακοί και αδιάφοροι μαθητές, δύσκολα μαθήματα, δευτερεύοντα μαθήματα. Υπάρχει μόνο βαρετός καθηγητής-ομιλητής συνεδρίου και βαρετό μάθημα-άντε να το πούμε να τελειώνουμε. Τουλάχιστον αυτό πιστεύουμε εμείς. Και κάτι πολύ σημαντικό. Θα θέλαμε πολύ να έχουμε σε αυτή την ιστοσελίδα μαθητές όλων των τάξεων ως μέλη! Εκφραστείτε ελεύθερα!
Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 06-02-2007, 22:47:   #8
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή

Α. Εσωτερική Αξιολόγηση

α ) Η εσωτερική αξιολόγηση ασκείται από τους Διευθυντές των σχολικών μονάδων, τους Προϊσταμένους Διευθύνσεων και Γραφείων, τους Σχολικούς Συμβούλους, καθώς και από την Επιτροπή Αξιολόγησης της Σχολικής Μονάδας.

β) Ο Διευθυντής της σχολικής μονάδας συντάσσει αξιολογική έκθεση για τη σχολική μονάδα, την οποία διευθύνει και για τους εκπαιδευτικούς της σχολικής μονάδας. Σε όσες σχολικές μονάδες δεν έχει ορισθεί Διευθυντής ή ο Διευθυντής κωλύεται ή ελλείπει, οι ως άνω εκθέσεις συντάσσονται από τον Αναπληρωτή Διευθυντή.

γ) Ο Προϊστάμενος Διεύθυνσης και οι Προϊστάμενοι Γραφείων συντάσσουν αξιολογική έκθεση για τον τρόπο λειτουργίας των σχολικών μονάδων της αρμοδιότητάς τους, για τους Διευθυντές των εν λόγω σχολικών μονάδων και για το εκπαιδευτικό προσωπικό που υπηρετεί με οποιονδήποτε τρόπο στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης ή στα Γραφεία Εκπαίδευσης αντίστοιχα. Ο προϊστάμενος διεύθυνσης συντάσσει επίσης αξιολογική έκθεση για τους Προϊσταμένους Γραφείων Εκπαίδευσης και για τον Προϊστάμενο του Γραφείου Φυσικής Αγωγής.

Ο Σχολικός Σύμβουλος υποστηρίζει το επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο των εκπαιδευτικών της περιοχής ευθύνης του και συντάσσει αξιολογική έκθεση για θέματα που αφορούν την επιστημονική και διδακτική επάρκεια του εκπαιδευτικού. Σε περίπτωση που δεν έχει οριστεί Σχολικός Σύμβουλος ή αυτός που έχει ορισθεί κωλύεται ή ελλείπει, οι ως άνω εκθέσεις συντάσσονται από τον αναπληρωτή του.

Β. Εξωτερική Αξιολόγηση

α) Η εξωτερική αξιολόγηση ασκείται από το Σώμα Μονίμων Αξιολογητών (Σ.Μ.Α.)

β) Για το σκοπό αυτόν συνιστώνται τετρακόσιες (400) οργανικές θέσεις μονίμων αξιολογητών, ΠΕ κατηγορίας στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.


ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ Η ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ?????
ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ?????
Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 08-02-2007, 18:42:   #9
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή Η Παιδεία στα όρια της ακρότητας ή της μετριότητας;

Πολλά γεγονότα έχουν απασχολήσει το τελευταίο διάστημα τους ενασχολούμενους με τον τομέα της παιδείας. Γεγονότα ακραία, τα οποία ωστόσο, ούτε πρωτοφανή είναι, ούτε ανήκουν ολοκληρωτικά στο καθεστώς και στις επιταγές της νέας εποχής, όπως ευαγγελίζονται ορισμένοι.

Το πρώτο που ταλανίζει την επικαιρότητα είναι ο βιασμός της κοπέλας που κατάγεται από τη Βουλγαρία, σε σχολικό χώρο, από απλούς μαθητές. Και αναφέρουμε απλούς μαθητές συγκεκριμένα, διότι είναι γνωστό τοις πάσι το τι συμβαίνει σε άλλους χώρους, είτε αυτοί είναι εργασιακοί, είτε χώροι διασκέδασης, είτε ενδοιοκογενειακοί. Παραδείγματα άπειρα, τα οποία αποτελούν φυσιολογική κατάσταση για μερικούς, εκτός και αν ξεπεραστούν τα όρια. Ποια είναι αυτά; Τα όρια της δημοσιοποίησης.

Πριν από λίγο χρονικό διάστημα η ελληνική κοινωνία αντιμετώπισε το βιασμό και τη δολοφονία μιας άλλης κοπέλας σε μπαρ. Σεξουαλικές παρενοχλήσεις από καθηγητές σε μαθητές, από εργοδότες σε εργαζόμενους, από γονείς σε παιδιά, αποτελούν μία απλή συνήθεια πλέον, η οποία δεν μπορεί να "κοπεί" από τη ρίζα της και στην οποία η δικαιοσύνη εθελοτυφλεί.

Ποινή σε όλα αυτά, μετά τη δημοσιοποίηση του βιασμού; Πενθήμερη αποβολή από το σχολείο τόσο στους βιαστές, όσο και στο θύμα. Το παράδειγμα των ηλικιακά μεγαλύτερων και μορφωτικά ανώτερων επιδεικνύει και απεικονίζει επαρκώς το σύστημα δικαιοσύνης, το οποίο επικρατεί στην Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο σίγουρα θα νουθετηθούν οι λοιποί (θύματα και θύτες μαζί).

Ο Έριχ Φρομ είχε αναπτύξει μία θεωρία κατά την οποία ο άνθρωπος δεν έχει δική του ιδεολογία και συμπεριφορά. Ο χαρακτήρας του αποτελεί μία αντανάκλαση των επιταγών της εκάστοτε εποχής και συνεκδοχικά η νέα γενιά, απεικονίζει την ιδεολογία που παρέδωσαν οι παλαιότεροι.

Το δεύτερο που απασχόλησε την επικαιρότητα, αναφορικά με την παιδεία, είναι η αλλαγή του άρθρου 16, το οποίο αναφέρει πως δικαίωμα στην παιδεία έχουν όλοι, ανεξάρτητα από κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, αναγνωρίζοντας σε όλους να συμμετέχουν σε αυτό ισάξια, αφού θεωρείται και νοείται ως φυσικό αγαθό. Φυσικά αυτό δε συμβαίνει στην ελληνική πραγματικότητα. Η ύπαρξη των φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης, των ιδιαιτέρων μαθημάτων, ακόμη και η νομιμοποίηση της ενισχυτικής διδασκαλίας στα σχολεία, αποδεικνύει την ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος να καλύψει τις βασικές γνώσεις που χρειάζεται ένας μαθητής, ώστε να εισαχθεί σΆ ένα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Τουλάχιστον, ωστόσο, κρατούνται τα προσχήματα.

Τώρα λοιπόν, επιδιώκουμε τη δημιουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Εύλογα έχουμε αρκετά αναπάντητα ερωτήματα. Γιατί οι οικονομικά εύρωστοι, οι οποίοι είναι ήδη ευνοημένοι, όπως αναφέραμε παραπάνω, να μπορούν να σπουδάζουν πάνω στο ίδιο αντικείμενο, με κάποιους οι οποίοι μόχθησαν πολύ περισσότερο για να το καταφέρουν; Το απολυτήριο λυκείου με αυτό τον τρόπο δε θα υποβιβαστεί κι άλλο; Με ποιους τρόπους και μέτρα θα κρατήσει το κράτος καθηγητές, επιστημονικό προσωπικό και διδάκτορες, το οποίο ακόμη και τώρα, δίχως ανταγωνισμό, δυσκολεύεται να χρηματοδοτεί όλη αυτή τη διαδικασία; Οι επιφανέστεροι επιστήμονες και η ελίτ της παιδείας δε θα θελήσουν να αποτελέσουν μέρος ενός ιδιωτικού πανεπιστημίου, στο οποίο θα υπάρχουν καλύτερες συνθήκες εργασίας, με περισσότερες χρηματικές απολαβές, με περισσότερα προνόμια, με νέες τεχνολογίες, άραγε; Η σύγκριση, ύστερα από όλα αυτά δε θα αδικεί τα δημόσια πανεπιστήμια ή καλύτερα δε θα τα αφανίσει;

Παραδείγματα από τη συνύπαρξη δημοσίου και ιδιωτικού πάνω σε ένα συγκεκριμένο τομέα, έχουμε στην Ελλάδα, ώστε να μπορέσουμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Ενδεικτικοί είναι ο χώρος της Μέσης Εκπαίδευσης και ο χώρος της Υγείας, όπου η απάντηση εναπόκειται στην κρίση του καθενός.

Το τρίτο ζήτημα και τελευταίο αφορά στην πρόταση - απόφαση του κ. Χριστόδουλου και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, να ιδρύσει σχολεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια. Προς απάντηση του κ. Ανδρέα Καραμάνου, ο οποίος υποστήριξε πως υπάρχουν και λειτουργούν υπό αυτό το καθεστώς ρωμαιοκαθολικά σχολεία ήδη, θα πρέπει να πληροφορηθεί πως σΆ αυτά απαγορεύεται ο προσηλυτισμός, καθώς επίσης και ότι το μάθημα των θρησκευτικών δε λαμβάνει παραπάνω ώρες από αυτές που υπαγορεύει το πρόγραμμα σπουδών του υπουργείου Παιδείας. Υπό αυτό το πρίσμα καθολικοί και ορθόδοξοι είναι ίσοι, χωρίς ίχνος διάκρισης. Επιπροσθέτως η πλειονότητα των μαθητών είναι ορθόδοξοι, όπως επίσης και οι καθηγητές θρησκευτικών (κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ισχύσει σε αντίστοιχα ορθόδοξα σχολεία. Τέλος το κλίμα που επικρατεί δεν απαγορεύει, ούτε περιθωριοποιεί τους άθεους ή αλλόθρησκους και πάνω σε αυτό δεν υφίσταται κανείς καμία κύρωση ή διάκριση ή εύνοια.

Μία τέτοια λειτουργία μπορεί να τη διασφαλίσει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, αφαιρώντας το δογματισμό και τη μόνιμη επίδειξη υπερβάλλοντα ζήλου που επιδεικνύουν οι θρησκευτικοί και οι πολιτικοοικονομικοί φορείς τους; Επίσης δεν ενημερωθήκαμε για την καταβολή διδάκτρων, αλλά υποθέτουμε πως θα είναι συμβολική, αφού η Εκκλησία έχει επιδείξει άπειρες φορές την αδιαφορία της για τα οικονομικά οφέλη.

Όλα αυτά που προαναφέρθηκαν, σηματοδοτούν αλλαγές, οι οποίες δεν προσφέρουν τίποτε, παρά μόνο δημιουργούν τακτικές ακρότητας, οι οποίες στη μετεξέλιξή τους θα οδηγήσουν στη μετριότητα. Κι έχουμε βαρεθεί να ανοίγουμε νέα μέτωπα, αντί να αντιμετωπίζουμε επαρκώς τα ήδη υπάρχοντα. "Η ακραία λογική δε φέρνει κανένα αποτέλεσμα", όπως επεσήμανε ο κ. Γ. Καρέλιας στην "Ε".
Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 08-02-2007, 19:10:   #10
aggelos_a
LaTeamer
 
Το avatar του χρήστη aggelos_a
 
Εγγραφή: Nov 2006
Περιοχή: Los Almyros
Μηνύματα: 1.192
Thanks: 13
Thanked 26 Times in 10 Posts
My Mood:
aggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished roadaggelos_a is on a distinguished road
Προεπιλογή ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, μια πληγωμένη ζωτική δύναμη

Η εκπαίδευση είναι μια πράξη αγάπης, επομένως μια πράξη θάρρους. Δεν πρέπει να φοβάται την αντιπαράθεση, την ανάλυση της πραγματικότητας, τη δημιουργική συζήτηση, αν δε θέλει να καταλήξει σε παρωδία.

Η προηγούμενη εύστοχη οριοθέτηση του όρου εκπαίδευση από κάποιον βραζιλιάνο παιδαγωγό θα πρέπει αναμφισβήτητα να μας οδηγήσει στη δημιουργική αξιοποίησή της. Και αυτό γιατί η χώρα μας, περισσότερο από πολλά άλλα κράτη, παρουσιάζει ποικίλα και φλέγοντα προβλήματα, καθώς και χαρακτηριστικές αντιφάσεις σε ό,τι αφορά το νευραλγικό τομέα της παιδείας.

Για την αποσαφήνιση της σκοποθεσίας του άρθρου σημειώνω ότι θα περιοριστώ σχετικά με τον όρο παιδεία στα πλαίσια που αυτός συνδέεται με τους εκπαιδευτικούς χώρους, χωρίς να θίξω την κατά τα άλλα ζωτικότατη σχέση και πραγμάτωσή του στα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα του τόπου μου. Με δύο λόγια στο παρόν κείμενο επιδιώκω να σκιαγραφήσω με το μάτι ενός αντικειμενικού παρατηρητή την εικόνα που αντικρίζει η μαθητιώσα νεολαία μας, οι συνάδελφοί μου εκπαιδευτικοί, καθώς και η υπόλοιπη ελληνική κοινωνία γενικότερα από τους χώρους πρόσκτησης της γνώσης.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κοντά στη δημόσια παιδεία υφίσταται ως πραγματικότητα στην Ελλάδα και η ιδιωτική. Χαρακτηριστικές πραγματώσεις της είναι τα ιδιωτικά σχολεία, τα φροντιστήρια (ξενόγλωσσα και μέσης εκπαίδευσης), οι ιδιωτικές επαγγελματικές σχολές και τα ιδιωτικά ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης, καθώς και οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί φορείς πανεπιστημιακού επιπέδου (για προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές). Σε μία χώρα λοιπόν που η δημόσια δωρεάν παιδεία είναι, ευτυχώς ακόμα, συνταγματικά κατοχυρωμένη, η ύπαρξη τόσο διογκωμένης ιδιωτικής εκπαιδευτικής πρωτοβουλίας δημιουργεί αμέσως μία νοσηρή αντίφαση, που πλήττει το κύρος και την ποιότητα της κρατικής παρεχόμενης εκπαίδευσης, προκαλεί διλήμματα αξιολόγησης δημόσιου και ιδιωτικού σχολείου στην ελληνική οικογένεια, επιβαρύνει και αφαιμάσσει σε πολλές περιπτώσεις οικονομικά την τσέπη μας, διαμορφώνει εκπαιδευτικούς χώρους πολλαπλών ταχυτήτων και τελικά καταντά την παιδεία εμπορεύσιμο είδος ή καλύτερα είδος ευρείας κατανάλωσης, ακόμα και από ανθρώπους που την αντιμετωπίζουν ως ευκαιρία εύκολης κερδοφορίας. Το θέμα μάλιστα είναι πολύ πιο σοβαρό, αν αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε για ένα δικαίωμα όλων των νέων, αυτό της γνώσης και της γενικότερης πνευματικής καλλιέργειας. Το ευαίσθητο λοιπόν αυτό πεδίο, από το οποίο εξαρτάται το ίδιο το μέλλον του τόπου μας, έχει πιστεύω παραγκωνιστεί στη συνείδησή μας και στους σχεδιασμούς της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Το μαρτυρούν τα μειωμένα κονδύλια, οι δυστοκίες στη διεκπεραίωση των διαφόρων εκπαιδευτικών αναγκών και προβλημάτων, καθώς και το γεγονός ότι ο εκπαιδευτικός χώρος μετατρέπεται συχνά πυκνά από τα κόμματα σε αρένα μικροπολιτικής και ανούσιων αντεγκλήσεων. Επιπλέον, καθόλου πια δε μας ξεγελούν ή δε μας πείθουν οι κορώνες για εθνικό εκπαιδευτικό διάλογο, καθώς και οι φρούδες υποσχέσεις για οικονομική πριμοδότηση των σχολικών προγραμμάτων.

Η θλιβερή αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα έχει να παρουσιάσει έναν προβληματικό δημόσιο εκπαιδευτικό τομέα και έναν ασύδοτο, εμπορευματοποιημένο και προσηλωμένο στους αμείλικτους νόμους της ελεύθερης αγοράς ιδιωτικό «εκπαιδευτικό γίγαντα». Και μεταχειρίζομαι αυτήν τη μεταφορική έκφραση, γιατί σαν τα μανιτάρια παρατηρώ να ξεφυτρώνουν γύρω μου ιδιωτικές επιχειρήσεις εκπαιδευτικού χαρακτήρα.

Εκείνο πάντως που θα ήταν σκόπιμο είναι να γίνει μία ολοκληρωμένη και προσεκτική καταγραφή των προβλημάτων στο χώρο της παιδείας (δημόσιας και ιδιωτικής) και αυτό θα επιχειρήσω, με όση κριτική ικανότητα διαθέτω και πάντως απροκατάληπτα, να κάνω παρακάτω.

Ο δημόσιος εκπαιδευτικός χώρος σήμερα παρουσιάζει σίγουρα ποιοτικό έλλειμμα ως προς την προσφερόμενη γνώση και ειδικότερα ως προς τον τρόπο και τις μεθόδους που εφαρμόζονται για τη μετάδοσή της. Υπεύθυνοι είναι τόσο οι εκπαιδευτικοί όσο και η Πολιτεία, ενώ θα ήταν λάθος να χρεώσουμε την ανεπάρκεια ενός ολόκληρου εκπαιδευτικού συστήματος στην κατά τα άλλα υπαρκτή και συχνά απαντώμενη αδιαφορία των μαθητών.

Ο εκπαιδευτικός του δημοσίου, προστατευμένος από το καθεστώς της μονιμότητας και σχεδόν χωρίς καμία ποιοτική αξιολόγηση του έργου, των γνώσεων και της παιδαγωγικής του κατάρτισης, μοιάζει με εργαζόμενο σε μια δουλειά ρουτίνας, ο οποίος ζει βυθισμένος στη ναφθαλίνη ενός στείρου και αναχρονιστικού εκπαιδευτικού προφίλ. Ίσως οι χαρακτηρισμοί αυτοί να ακούγονται μηδενιστικοί και υπερβολικοί, και σίγουρα δεν αντιπροσωπεύουν τους νέους και ασφαλώς γεμάτους οράματα συναδέλφους, όμως τι άλλο θα μπορούσε να πει κανείς για εκείνους που σπαταλούν ανούσια τη διδακτική ώρα, μπαίνουν στην τάξη απροετοίμαστοι, σε κάθε ευκαιρία επιδιώκουν να γλιτώσουν το μάθημα και δεν ανανεώνουν ποτέ τις γνώσεις τους; Δεν είναι άλλωστε λίγα τα παραδείγματα δασκάλων και καθηγητών που μαρτυρούν περιπτώσεις ασύστολης αυθαιρεσίας σε βάρος των μαθητών τους. ¶λλα τόσα και ίσως περισσότερα είναι και τα παραδείγματα συναδέλφων που τίποτε απολύτως δεν κατέχουν από παιδαγωγική συμπεριφορά και ευαισθησία.

Γεγονός είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών δεν αισθάνεται τη γοητεία του λειτουργήματός της και δεν αντιλαμβάνεται την ουσία της διδασκαλίας. Εκείνο που πρωτίστως ενδιαφέρει τους πάντες είναι οι οικονομικές απολαβές και, ας μου επιτραπεί η έκφραση, η λούφα. Η εποχή των ιδεολόγων και χαρισματικών δασκάλων έχει πια παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ευτυχώς, υπάρχουν πάντα «φωτεινές» εξαιρέσεις του προηγούμενου θλιβερού κανόνα.

Οι βιοποριστικές ανάγκες και οι ζωηροί κλονισμοί των θεσμών στην κοινωνία μας καταβαράθρωσαν την αίγλη του εκπαιδευτικού και μετέτρεψαν στη συνείδηση του ίδιου και των γύρω του την ενασχόλησή του από λειτούργημα σε επάγγελμα.

Το δημόσιο σχολείο βαφτίστηκε οίκος σταθερής αποκατάστασης και μάλιστα με τις λιγότερες εργασιακές απαιτήσεις. Αυτό υποστηρίζουν όλοι οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί και ονειρεύονται διακαώς να μπουν στο σχολείο και να βολευτούν εφΆ όρου ζωής, μέσα σΆ ένα φαύλο κύκλο σαλαμοποίησης γνώσεων, οραμάτων και δραστηριοτήτων. Και όλα αυτά βέβαια στο βωμό ενός μικρού, πλην όμως σταθερού και σίγουρου μισθού, καθώς και μιας παγιωμένης ασφαλιστικής και ιατροφαρμακευτικής κάλυψης. Δεν είναι αναμφισβήτητα κατακριτέο το γεγονός της επιθυμίας χιλιάδων νέων για μια θέση στο δημόσιο εκπαιδευτικό χώρο. Το θλιβερό είναι ότι η θέση αυτή, τις περισσότερες φορές, αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία εργασιακής νωθρότητας και σταθερών αποδοχών, που όμως είναι άσχετες με θέματα διδασκαλικής επίδοσης και ποιοτικής προσφοράς.

Μπροστά λοιπόν σΆ ένα δάσκαλο παθητικό, ανενεργό, ανεπαρκή και στάσιμο, πολύ περισσότερο προβληματικός παρουσιάζεται ο μαθητής του. Και εκείνο που θα πρέπει να μας απασχολήσει επειγόντως δεν είναι το γιατί ο νεαρός έφηβος δε διαβάζει σήμερα, αλλά το γιατί οι εκπαιδευτικοί μας δουλεύουν σήμερα βαριεστημένα και ως ένα σημείο ανεξέλεγκτα.

Το μερίδιο ευθύνης της Πολιτείας είναι τεράστιο και δεν αφορά μόνο αυτήν καθΆ αυτήν τη λανθασμένη πραγμάτωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας αλλά και την καταπάτηση κάθε διδασκαλικής δεοντολογίας από μέρους των εκπαιδευτικών. Τα πενιχρά κονδύλια για την παιδεία δεν αρκούν για να καλύψουν το οξύτατο σχολικό κτιριακό πρόβλημα, να εξοπλίσουν επαρκώς τις υπάρχουσες σχολικές μονάδες, να διευθετήσουν εν γένει εργασιακά προβλήματα των διδασκόντων και λειτουργικές ανάγκες των σχολικών χώρων. Η χαοτική κατάσταση που επικρατεί στα δημόσια εκπαιδευτήρια κάθε Σεπτέμβρη, με τις ελλείψεις σε βιβλία και διδακτικό προσωπικό, καθώς και οι διορισμοί που γίνονται με το σταγονόμετρο, μαρτυρούν ότι φανφαρονισμοί είναι οι κατά καιρούς εξαγγελίες κάθε κυβέρνησης, ότι η παιδεία είναι η πρώτη προτεραιότητα της εκτελεστικής εξουσίας. Ακόμη και τα ευεργετικά ως προς τη σύλληψή τους προγράμματα της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης «πνίγηκαν» κάτω από το βάρος κακών χειρισμών και σε πολλά σχολεία σήμερα δεν εφαρμόζονται καθόλου. Αλλά και το πρόγραμμα του ολοήμερου δημοτικού σχολείου, αν και προβάλλεται ως συνεχώς διευρυνόμενο και εξελισσόμενο, πολύ απέχει από τους πραγματικούς του στόχους και σε πολλές περιπτώσεις έχει καταργηθεί ή καταντήσει ωράριο παιδικής χαράς για τους μικρούς μαθητές και για πολλούς φυγόπονους δασκάλους.

Κοντά σΆ αυτήν την ελίτ των μόνιμων δημόσιων εκπαιδευτικών όμως υπάρχει και μία τεράστια μάζα συναδέλφων που ζουν και δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό χώρο και προσπαθούν μΆ αυτόν τον τρόπο να επιβιώσουν. Μέσα από ένα καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας και βιώνοντας την αυθαιρεσία του κάθε εργοδότη, οι εκπαιδευτικοί αυτοί, νέοι στην πλειοψηφία τους, είναι θεωρώ περισσότερο αποδοτικοί, ορεξάτοι και δραστήριοι από εκείνους που απολαμβάνουν τη σταθερή επαγγελματική κατοχύρωση.

Το Κράτος από την πλευρά του, από τη μια τροφοδοτεί την ανάπτυξη ιδιωτικών εκπαιδευτικών φορέων με τη χορήγηση νόμιμων αδειών λειτουργίας και τη θέσπιση προϋποθέσεων επιχειρηματικής δράσης στον εν λόγω τομέα και από την άλλη στο βωμό ενός άθλιου πολιτικού λαϊκισμού υποσκάπτει τα θεμέλια της ιδιωτικής εκπαίδευσης, πολεμώντας τάχα την παραπαιδεία. Στην ουσία πρόκειται για κατάσταση που το ίδιο δημιούργησε και υπόθαλψε, χωρίς φυσικά να κατοχυρώσει αυστηρό πλαίσιο νόμου για τη λειτουργία τέτοιου είδους φορέων και χωρίς να εφαρμόζει τακτική αυστηρών ελέγχων. Δυστυχώς η Ελλάδα σε τέτοιους και σε πολλούς άλλους τομείς επιβεβαιώνει τη θλιβερή διαπίστωση ότι είναι «η χώρα με το καλύτερο λάδι». Και αυτό γιατί σε πολλές περιπτώσεις οι νόμοι υπάρχουν, το ζήτημα όμως είναι κατά πόσο εφαρμόζονται.

Κι όμως χιλιάδες εκπαιδευτικοί δουλεύουν σήμερα με πενιχρό ωρομίσθιο και το καλοκαίρι συνωστίζονται στα γραφεία του Ο.Α.Ε.Δ. για το ταμείο ανεργίας. Αυτοί οι συνάδελφοι έχουν σε πολλές περιπτώσεις οικογένεια και παιδιά. Πού είναι το Κράτος να τους αγκαλιάσει με τη φροντίδα του; Γιατί ποτέ κανένας Υπουργός Παιδείας δε βγήκε στα Μ.Μ.Ε. να μιλήσει για την ιδιωτική εκπαίδευση και ειδικότερα για τους διδάσκοντές της. Είναι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί εργαζόμενοι ενός κατώτερου θεού; Για να αναγνωριστεί η αξία και η προσφορά τους και για να αποκτήσουν κύρος πρέπει να ενταχθούν στη χορεία των βολεμένων του δημοσίου; Αφού η ιδιωτική εκπαίδευση είναι στην Ελλάδα μια πραγματικότητα, γιατί δεν αντιμετωπίζεται ως τέτοια; Μάλλον συμφέρει τους ιθύνοντες να προβάλλουν μία δημόσια δωρεάν παιδεία, η οποία όμως έχει ένα δεκανίκι, που χωρίς αυτό είναι σίγουρο ότι θα κατακρημνιστεί. Αυτό δείχνουν τα λεγόμενα των μαθητών μας: «…τον καθηγητή του φροντιστηρίου ακούω, γιατί ο άλλος στο σχολείο είναι χαβαλετζής. Τι να κάνω όμως; Τον σέβομαι γιατί τον έχω ανάγκη. Αυτός θα με βαθμολογήσει στον έλεγχο.» ή « …θα πάω σε ξένο εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Ελλάδα για bachelor, παρά στο δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο που συνεχώς εμφανίζει προβλήματα».

Το θέμα βέβαια είναι τεράστιο και δύσκολα καλύπτεται σε όλες του τις πτυχές. Προσπάθησα να δώσω σε γενικές γραμμές τη σύγχρονη ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Φυσικά, υπάρχουν πράγματα που παρέλειψα και ίσως να είναι περισσότερα απΆ αυτά που είπα. Νομίζω όμως ότι έδωσα ένα σαφές στίγμα για την κρίση που ταλανίζει τον ευαίσθητο χώρο της παιδείας. Δε θα ήθελα να φανώ κινδυνολόγος και μηδενιστής. Προσπάθειες γίνονται και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις εξαιρετικά φιλότιμες. Σίγουρα δεν αρκούν. Η εκπαίδευσή μας ως σύστημα σήμερα έχει ντυθεί έναν πλασματικό μανδύα ανανέωσης και εκσυγχρονισμού, αλλά πολύ φοβάμαι ότι έχει ένα σαθρό υπόβαθρο και «χάρτινα θεμέλια».

Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που πρέπει να γίνουν, ώστε να αναδείξουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα ως το πρωτεύον μέσο για τη μελλοντική στελέχωση της κοινωνίας μας με ικανούς πολίτες και επιπλέον οι εμπλεκόμενοι σΆ αυτήν τη διαδικασία λειτουργοί να απολαμβάνουν τις επιτυχίες του έργου και τα αποτελέσματα των κόπων και θυσιών τους.

Στο πλαίσιο λοιπόν των παραπάνω σκέψεων και διαπιστώσεων προτείνω τα εξής:

α) Προοδευτική και πραγματική αύξηση των εκπαιδευτικών κονδυλίων.

β) Συστηματική και καθολική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών λειτουργών της δημόσιας παιδείας.

γ) ¶μεση κατασκευή νέων σχολικών μονάδων και ανανέωση της κτιριακής και υλικοτεχνικής υποδομής των παλαιότερων.

δ) Αύξηση των διορισμών σε όλες τις ειδικότητες των διδασκόντων στις τρεις εκπαιδευτικές βαθμίδες.

ε) Θέσπιση χαμηλότερου ορίου συνταξιοδότησης των εκπαιδευτικών και μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, ώστε να προκύψουν ευκολότερα νέες θέσεις εργασίας.

στ) Ενίσχυση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της πρόσθετης και ενισχυτικής διδασκαλίας και στελέχωσή τους αποκλειστικά από αδιόριστους εκπαιδευτικούς.

ζ) Διευθέτηση των εκπαιδευτικών αναγκών και δυσλειτουργιών των σχολείων στο τέλος κάθε σχολικού έτους.

η) Μισθολογική και ασφαλιστική εξίσωση δημόσιων και ιδιωτικών εκπαιδευτικών (συμπεριλαμβανομένων και των καθηγητών σε φροντιστήρια).

θ) Αναγνώριση της προϋπηρεσίας όλων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, ανεξάρτητα του φορέα εργασίας των.

ι) Αυστηρό πλαίσιο νόμου και εξονυχιστικός έλεγχος για τη λειτουργία των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων.

ια) Κρατική επιχορήγηση όλων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών φορέων, το ύψος της οποίας θα καθορίζεται μετά από αντικειμενική αξιολόγηση.

Ασφαλώς, το οικονομικό κόστος των παραπάνω προτάσεων είναι τεράστιο. Αν και αποδέχομαι την προηγούμενη διαπίστωση, σημειώνω μόνο αυτό: στην Ελλάδα πρέπει να μάθουμε δύο πράγματα, ότι η παιδεία είναι το μέλλον μας και ότι τα χρήματα υπάρχουν αλλά ξοδεύονται αφειδώς σε ανούσιες καταστάσεις. Επιτέλους, κάποιοι πρέπει να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να αμείβονται εις βάρος των πολλών.
Ο χρήστης aggelos_a δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Bookmarks

Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Δικαιώματα - Επιλογές
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας


Παρόμοια Θέματα
Θέμα Δημιουργός Forum Απαντήσεις Τελευταίο Μήνυμα
Ασχημη ώρα για κλάσιμο.... P@ntelis Web VIDEO POINT !!!!!!!!! 0 27-07-2008 00:37:
¶σχημη βουτιά!!! aggelos_a ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ 0 19-05-2007 15:40:
Επίσκεψη του 1ου Λυκείου Αλμυρού στις Μηλιές Πηλίου. aggelos_a ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ 0 06-03-2007 19:53:
Η άσχημη νύχτα του Καρατζαφέρη ilias ΕΛΛΑΔΑ 0 23-11-2006 00:28:
άσχημη μέρα Stefania ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ 0 17-08-2006 09:45:


Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 19:24:.


Powered and Developed by Lateam.gr
Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
Content Relevant URLs by vBSEO 3.5.1
Lateam